Iedereen kent wel zo’n vrijdagavond waarop je met vrienden uit eten gaat. Na een week AI-projecten managen, middelen verdelen en de voortgang bewaken ben ik toe aan ontspanning, bij voorkeur met een glas wijn, goed eten en een uitstekend gesprek. Ik prijs mezelf gelukkig met belachelijk slimme vrienden. Hun advies en ervaringen zijn goud waard. Toen het gesprek die avond afdwaalde naar mislukte IT-projecten, kwam dat onderwerp me eigenlijk juist goed uit. Meestal lopen de meningen en ervaringen in de groep uiteen. Ik zeg X, iemand anders zegt Y en van daaruit ontwikkelt de discussie zich. Maar over dit onderwerp waren we die avond opvallend eensgezind:

Grote technologieprojecten mislukken altijd

Met “groot” bedoelden we niet alleen het budget, maar ook:

- Ambitie

- Waarde voor de organisatie

- Doorlooptijd

- Complexiteit

- Scope

- Mate van innovatie

- Toegewezen of benodigde middelen

Aan het einde van de avond, terwijl ik over de Amsterdamse grachten naar huis fietste, bleef deze conclusie bij me hangen:

Elke factor die een technologieproject groter of complexer maakt, verkleint de kans op succes.

Een wat pessimistische conclusie na zo’n geweldige avond, vooral omdat ik ook technologieprojecten heb zien slagen. Wat is dan de cruciale succesfactor waardoor een innovatief technologieproject wél slaagt?

Na een week nadenken, talloze artikelen van collega’s lezen en mijn gedachten op papier zetten, heb ik besloten dat de belangrijkste succesfactoren voor een technologieproject zijn:

Structuur en discipline

+

Opdelen in beheersbare stappen

Een disclaimer voor projectmanagers: hiermee suggereer ik absoluut niet dat een ondergefinancierd project met te weinig mensen en te grote beloften ooit kan slagen. De aanname is dat de basis op orde is.

Als je het met mijn conclusie eens bent, zal het je niet verbazen dat alle succesvolle projecten waarbij ik betrokken was met een Agile-Scrumframework werkten. Het uitgangspunt is logisch: deel een project op in kleinere, beheersbare onderdelen. Combineer dat met de structuur en discipline van sprints, retrospectives, burndowns en het volgen van velocity.

(Mijn excuses aan lezers die niet vertrouwd zijn met de termen die ik hier gebruik. Heb je vragen over dit onderwerp, neem dan gerust contact met me op via de contactpagina.)

Maar is Agile-Scrum echt de sleutel tot een succesvol project? En specifieker: werkt het zo goed voor een innovatief technologieproject, of eigenlijk voor ieder project buiten softwareontwikkeling?

In 2024 zijn we het er allemaal over eens dat genoeg Agile-Scrumprojecten mislukken. Inmiddels weet iedereen dat het geen wondermiddel is. Waarom gaan zelfs deze projecten dan fout? Naar mijn bescheiden mening zijn dit de belangrijkste oorzaken:

- Veel regels werken eenvoudigweg niet buiten de context van softwareontwikkeling

- Dagelijkse stand-ups passen niet bij de toewijzing en beschikbaarheid van mensen

- Velocity wordt niet gemeten, burn-up en burndown worden niet gevolgd

- Complexiteit krijgt een score, maar het team begrijpt de impact of technologie niet

Hoe overwin je deze obstakels? Hoe loodst je een project veilig door dit mijnenveld?

De sleutel om dit alles te overwinnen is eenvoudig: het is een persoon.

Een coach, en dan bedoel ik een sportcoach. Je kunt die persoon projectmanager, scrummaster, projectleider of projectbeheerder noemen. De titel doet er niet toe. Het gaat om iemand die pragmatisch denkt, mensen constructief aanstuurt en verantwoordelijkheid neemt voor zowel het proces als de resultaten. Ik ben ervan overtuigd dat zelfs in technisch zeer vooruitstrevende projecten de menselijke vaardigheden het verschil maken. Natuurlijk heb je een scherpe product owner nodig, een daadkrachtige business owner en ontwikkelaars die de handen uit de mouwen steken om nieuwe technologie in een organisatie te implementeren. Maar ook zij hebben een coach nodig, een personal trainer. Iemand die hen bij tegenslag in beweging houdt, in oplossingen denkt, op deuren klopt en zaken voor elkaar krijgt.

Als ik dit onderwerp op een “gezellige” vrijdagavond ooit opnieuw met mijn vrienden bespreek, denk ik dat ik weet wat het antwoord is.

Als je die grote, lastige technologieprojecten goed aanstuurt, ze in beheersbare stappen opdeelt, strak op discipline stuurt, pragmatisch denkt en persoonlijk communiceert, kunnen ze simpelweg niet mislukken.

Disclaimer: natuurlijk kunnen ze dat wel. 😉

Bedankt voor het lezen,

Kai